آرایشی و بهداشتی و نکات زیبایی و سلامتی

ریزش موهای مژه می تواند ناشی از انواع التهاب موضعی و عفونت ها، بیماری های خودایمنی، بعضی از تومورهای لبه پلک، بیماری های داخلی و غدد، وضعیت روحی و روانی و میزان استرس های وارده به فرد و نیز عوارض مصرف برخی از داروها باشد. با توجه به پریود زمانی و شکل بالینی ریزش مژه ها و نیز شدت ریزش و وضعیت سلامت زمینه ای هر فرد، ممکن است یکی از عوامل فوق عامل ریزش تشخیص داده شده و طبعا درمان خاص آن بیماری برای بیمار تجویز می گردد.

● التهاب لبه پلک ها

در مورد التهاب های لبه پلک ها که عموما به نام بلفاریت نامیده می شود، به دلیل تورم و ادم حاصله از این حالت مژه ها راحت تر از معمول کنده شده و ریزش آنها تسریع می گردد ولی باید توجه کنید که در این حالت ریزش کامل یک یا چند قسمت از مژه ها ناشایع است و فقط به هنگام شستشو و یا مالش پلک ها ممکن است تعدادی از مژه ها به دست بیمار بیاید. التهاب لبه پلک ها می تواند ناشی از عفونت، درماتیت سبوره، آلرژی و یا ضربه و دستکاری محل باشد. عفونت های ناشی از استافیلوکوک در لبه پلک لازم است سریعا کنترل و درمان شود، در غیر این صورت اگر التهاب به صورت طول کشیده درآید و یا تکرار گردد، احتمال ریزش مژه ها به دلیل ادم حاصله وجود دارد. در درماتیت سبوره نیز در واقع یک نوع عفونت پارازیتی در واحد پیلوسباسه در لبه پلک ها حادث می گردد و التهاب مشابهی را به صورت تورم و پوسته ریزی ایجاد می کند.

این حالت نیز اگر شدید بوده و کنترل نشود، با توجه به کیفیت مزمن بیماری احتمال ریزش مژه خواهد داشت زیرا که در این حالت مژه آسان تر از معمول کنده می شود. بعضی اوقات در حالت های عفونت شدید سیستمیک باکتریال (مانند تب مخملک) نیز ریزش و کم پشتی مژه ها قابل مشاهده است که البته بعد از رفع بیماری قابل برگشت است. البته عفونت های ناشایع تری از قبیل سل پوستی یا جذام نیز باعث ریزش های خاصی در ابرو و مژه ها می شود که در بیماران معدودی قابل بررسی است و جزو علل شایع بیماری محسوب نمی شود.

عفونت های ویروسی شدید که باعث تب و ضعف عمومی می شود، می تواند با ریزش موقت موها از جمله مژه ها همراه شود که این حالت نیز بعدا قابل برگشت است. بعضا التهابات لبه پلک ها ناشی از بیماری موضعی یا داخلی نبوده و صرفا به علت ضربه و آسیب از جمله مالش شدید پلک ها (در نتیجه خارش مزمن ناحیه) و نیز آلرژی به وسایل آرایشی مختلف از جمله سایه چشم، خط چشم و به ویژه ریمل می باشد. ریمل و خط چشم هایی که ضدآب بوده و شستن آنها به آسانی صورت نمی گیرد، می تواند باعث حساسیت تماسی با آلرژیک شده و التهاب لبه پلک ها را به همراه داشته و یا احیانا موقع شستشو باعث مالش شدید مژه ها و پلک ها شود که در هر دو صورت بیمار با کنده شدن مژه ها مواجه خواهد شد.

● ریزش موی سکه ای

یکی دیگر از علل شایع ریزش مژه ها که با آن به کرات مواجه می شویم ریزش موی سکه ای (آره ئاتا) است. در این حالت تمام یا قسمتی از مژه ها به طور ناگهانی خالی شده و این حالت می تواند در ناحیه ابرو و کف سر و... نیز تکرار شود. این حالت یک بیماری ایمنی محسوب شده و با توجه به شدت بیماری، درمان های خاصی را می طلبد.

● علل دیگر

بیماری های داخلی و هورمونی از جمله کم کاری و پرکاری تیرویید نیز جزو علل کم پشتی موها از جمله مژه محسوب می شود. کم کاری هیپوفیز و کم کاری غده پاراتیرویید نیز در تعداد معدودی از بیماران قابل بررسی است. مصرف مزمن برخی از داروها از جمله داروهای ضدکلسترول، ضدانعقاد، ضدتیرویید، ایندرال، والپروییک اسید می تواند با کاهش موها و مژه ها همراه باشد. ریزش و خالی شدن مژه ها به دنبال مصرف کوکائین نیز گزارش شده است. علاوه بر این مسمومیت با داروهایی مانند بیسموت، آرسنیک و مصرف زیاد ویتامین A در بیماران خاصی باید بررسی شود. مواردی مانند رژیم های غذایی شدید یا سوءتغذیه می تواند با کاهش عمومی موها از جمله مژه ها همراه شود.

انواع آنمی به ویژه آنمی فقر آهن و آنمی داسی شکل نیز می تواند باعث ریزش موها و مژه ها شود و اصولا در هر بیماری که با شکایت ریزش موها و مژه ها مراجعه می کند، باید بررسی شود. بیماری های مزمنی مانند آکنه روزاسه و پسوریازیس در بیمارانی که علایم دیگر بیماری را داشته باشند قابل طرح و بررسی است.بعضا ریزش مژه ها به دنبال رادیوتراپی جهت تومورهای کورئید چشم مشاهده شده است. انواع سوختگی ها در ناحیه و نیز احیانا فریز کردن ناحیه به علل خاصی می تواند به التهاب و یا اسکار ناحیه و از بین رفتن موهای ناحیه منجر شود و اصولا آسیب های حرارتی (چه گرما و چه سرما) در ناحیه پلک ها و حاشیه پلک ها می تواند به اسکار و ریزش موی ناحیه منجر شود.

یکی دیگر از مشکلاتی که اخیرا با آن مواجه هستیم، تتوی لبه پلک ها و پشت پلک هاست که امروزه بسیار شایع شده است. بعضی از این بیماران ممکن است دچار عفونت، التهاب مزمن و یا آلرژی به مواد مورد استفاده شده و در اثر التهاب مزمن و یا بعضا اسکار ناحیه دچار ریزش موی موقت یا دایمی گردند. علاوه بر همه مسایلی که در فوق توضیح داده شده بررسی وضعیت روحی و روانی فرد نیز بسیار مهم بوده و میزان استرس های وارده به فرد و نیز نحوه مقابله فرد با استرس های محیطی قابل بررسی است. برخی از بیماران به ویژه نوجوانان به دنبال حالات روحی مانند تنش، افسردگی، ترس، اضطراب و بی قراری دچار حالتی به نام تریکوتیلومانیا می شوند. در این حالت خود فرد قسمتی از موهای سر، ابرو یا مژه را در سطوح مختلف کنده و یا شکسته و باعث از بین رفتن آنها می شود. برخی از بیماران از این کار خود اطلاع نداشته و یا آن را انکار می کنند لیکن معاینه دقیق توسط پزشک و مشاهده نوع و شکل ریزش، تشخیص را مسجل خواهد کرد.

البته انواعی از حالت فوق به صورت عادتی و بدون اضطراب و بی قراری نیز مشاهده شده است. در نهایت مواردی از ریزش موی یک طرفه مژه ها در بیمارانی گزارش شده است که تزریقات مکرر سم بوتوکس A را برای بیماری دیستونی یک طرفه صورت مصرف می کنند. در این حالت در همان سمتی که تزریق مکرر بوتوکس انجام شده ریزش موها و مژه ها قابل مشاهده است. توجه کنید که بسیاری از بیماری ها یا حالاتی که در فرق به آنها اشاره کردیم ممکن است ناشایع بوده و صرفا در برخی از بیماران و با توجه به بیماری ها با حالات زمینه ای بیمار قابل بررسی است و مطالعه این لیست طولانی نباید باعث نگرانی شما شود. در واقع بسیاری از مواردی که بانوان عزیز با شکایت ریزش مژه مراجعه می کنند، وضعیت هایی موقت مانند مالش شدید، مصرف لوازم آرایش، آلرژی های مختلف و... مطرح بوده که با درمان هایی ساده و موقت قابل رفع می باشند.  

حالات فوق چنانچه به آسیب و اسکار دایمی لبه پلک ها منجر نشده باشد، قابل درمان بوده و پس از رفع علت و عامل اصلی بیماری، مژه ها به تدریج حالت و طول طبیعی خود را باز خواهند یافت.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط ادمیرال |